Μα ήμουν μονάχος ολομόναχος. Εγώ κι η σκέψη μου. Ύστερα, λίγο-λίγο η σκέψη σάρκωσε τη μορφή του άγνωστου παιδιού μου και κάθισε στο πλάι μου. Έτσι θαρρώ αισθάνθηκα ζωντανή την παρουσία του, σάρκα με σάρκα, χνώτο με χνώτο.
Η μητέρα σου, Όλιβερ, καθισμένη τις νύχτες του χειμώνα πλάι στη φωτιά, σου κέντησε τις φασκιές σου. Πιο κεί εγώ σκυμμένος στα χαρτιά και τα βιβλία, κεντούσα το μέλλον σου.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΣΕΛΙΔΕΣ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Κατηγορίες
Κατηγορίες